Ik luister

door | 11 06 2020 | durven, maak jezelf zichtbaar

Ik luister

 

“The only wrong thing to say is to say nothing⁣,’ zei Megan Markle over #blacklivesmatter, tijdens een speech voor de class of 2020 van haar oude middelbare school.

Ze heeft gelijk.
Maar ik weet niet goed wat ik moet zeggen.
Ik denk niet dat het mijn beurt is om te praten.

Ik ben een witte vrouw. Ik realiseer me al jaren dat ik met mijn oer-Nederlandse uiterlijk deuren kan openen die voor anderen gesloten blijven. Dat werd me pijnlijk duidelijk toen ík eenvoudig een hypotheek kreeg en mijn Surinaamse vriendin, die een betere baan en meer spaargeld had dan ik, aanzienlijk meer documenten moest overleggen bij de bank. Ik voelde schaamte, en boosheid. Uiteindelijk lukte het haar wel om de financiering rond te krijgen, maar dat zij daar zo veel meer moeite voor moest doen dan ik voelde niet goed.

Dat is bijna 25 jaar geleden. We modderen als samenleving maar door.
Er staat een enorme olifant in de kamer en we gebruiken hem al jaren als bijzettafel, met een roze peace, love & harmony-kleedje eroverheen.

 

ending racism is no debate

 

Racisme: we zullen het niet in een paar weken oplossen. Ook niet in een paar jaar. Dit gaat generaties duren. Maar voor onze kinderen, en de kinderen van onze kinderen, moeten we die olifant bespreken. Nu.

Ik luister. Educate me.

En plotseling komen daar de verhalen en de emoties, en van dichterbij dan ik had durven vermoeden.

In het Parool verscheen een column van mijn liefste en oudste vriend Urias Boerleider. Ik ken hem al meer dan 30 jaar. Nooit hadden wij het op deze manier over racisme. Nooit. In geen 30 jaar. Nu hoor ik zijn verdriet, zijn interne strijd. Ik moet luisteren, nóg beter luisteren.

Ik luister ook naar de black women with voices in Amerika, die op 10 juni op Instagram de kans kregen zichzelf aan het grote publiek te presenteren. Ze namen één dag het Instagram-account over van witte beroemdheden als Julia Roberts, Brené Brown en Elizabeth Gilbert en deelden hun visie op het systemische racisme in Amerika. #sharethemicnow

Oef, het ging er soms fel aan toe achter de microfoons.
“Witte vrouwen zijn jankerds, witte vrouwen zijn schijterds, ze blijven maar achter hun foute mannen staan en stemmen liever op een clown dan op een witte vrouw voor het presidentschap, hoe dom zijn ze?”

Het voelt soms ongemakkelijk om een zwarte vrouw zich fel te horen uitspreken tegen witte vrouwen. Maar dat is dan maar zo. Deal with it, Eef.

Ik luister.

 

 

Al is de situatie in Amerika niet 100% vergelijkbaar met die in Nederland (dat is ze nooit, dus ook niet bij racisme), ik volg de ontwikkelingen daar met belangstelling. Terwijl we hier een soort sussend poldermodel proberen los te laten op het R-woord (“goed dat jullie protesteren, maar denk om de 1,5 meter hè. Kunnen we niet beter een demonstratie organiseren in april 2021?” of “maar eigenlijk is het toch #ALLlivesmatter?”), wordt de discussie in de VS op een steeds hoger niveau gevoerd.

Nee, er worden daar niet alleen maar winkels geplunderd. Mensen van alle kleuren staan zij aan zij voor rechtvaardigheid en wat mij vooral opvalt is dat er veel zwarte vrouwen zijn die het woord vragen én krijgen. Op deze manier wordt dit niet alleen een strijd tégen racisme, maar ook vóór gelijkheid tussen man en vrouw. Laten we eerlijk wezen: hier in Nederland zijn we ook nog steeds niet door de glazen plafonnetjes heen. Ook hier kunnen we wel een frisse wind of change gebruiken.

Dus ik luister.

Wie je ook bent en wat jouw ervaring met racisme ook is: ik luister.
Geen ‘ja maar’ of ‘zo zal het vast niet bedoeld zijn’.

Ik luister.

Als blogcoach weet ik hoe belangrijk het is dat je je eigen stem vindt. Dat je je verhaal kunt overbrengen, zodat anderen je begrijpen. Dat je woorden weet te geven aan je gevoelens en gedachten. Dat je al schrijvend tot inzichten komt, over jezelf en de wereld om je heen.

 

 

This is your cue. Schrijf jouw verhaal op. In een brief, in een blog, in een verhaal, in een gedicht. Uit je.

Ik luister.

Laat je niet tegenhouden door (overigens kleurenblinde) belemmerende overtuigingen die veel vrouwen in de weg staan om hun verhaal te delen.

Ja, je bent goed genoeg.
Ja, je bent interessant genoeg.
Ja, je weet genoeg.

Deel je verhaal. Durf te schrijven.

Als er iets is dat ik voor je kan doen om jouw stem de ruimte te geven, laat het me weten. Ik zet jouw blog met liefde op durfteschrijven.nl en mijn socialmediapagina’s. #sharetheblognow

Want ik popel om iets te kunnen DOEN. 

 

8 Reacties

  1. Urias

    Geweldig Eef!!

    Antwoord
    • Astrando boerleider

      Ik stuur het door !!!!!

      Antwoord
  2. Nancy

    Mooi hoor Eva?

    Antwoord
  3. Hester

    Wauw, je schrijft mooi en zó waar dit!

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.